خبر دادن از حكم شرعى بدون اجبار كردن به آن حكم است.
عقدى است بين مرد و زن كه به وسيله ى آن لذت بردن هر كدام از ديگرى به صورت مشروع مباح مى گردد.
زمان پاكى زن از خون (حيض) عادت ماهانه، و (نفاس) خون ولادت است.
خالى كرن آب و ريختن آن بر روى تمام بدن چه به نيت رفع غُسل باشد، يا به نيت نظافت كردن مستحب، يا بدون نيت باشد.
آن نمازهايى كه الله متعال بيشتر از نمازهاى واجب مشروع كرده است.
نيت داخل شدن در يكى از دو مناسک: حج يا عمره مى باشد.
ماه نهم از ماه هاى سال هجرى قمرى است.
نمازيست كه در بين نماز عشاء و طلوع فجر خوانده مى شود، و با آن نماز شب ختم مى شود.
خواندن نماز همراه با جماعت
تفسير گفتار، و انتقال آن از زبانى به زبان ديگرى است.
آنچه كه صاحب شرع ترک آن را به صورت قطعى درخواست كرده است.
ستايش الله متعال از پيامبر - صلى الله عليه و سلم - در عالَم عالى مرتبه در نزد ملائكه هاى مُقرَّب خويش است.
لفظى است كه بعد از پايان قرائت سوره فاتحه و قبل از دعاى آن گفته مى شود، و معناى آن: اللهى قبول كن.
نيروى است كه در كودک به وجود مى آيد، و او را از حالت كودكى خارج كرده و به حالت مردى يا زنى مى رساند.
خواندن دو ركعت نماز بعد از دو خطبه ى ظهر روز جمعه است.
باز كردن عقد نكاح يا بعضى از آن در حال حاضر يا در آينده، با لفظى مخصوص، يا با هر لفظى كه بر آن دلالت كند.
علمى است كه با آن كسى كه راث مى برد يا كسى كه ارث نمى برد، و مقدار ارث هر كدم شناخته مى شود.
هر سخنی که شامل بزرگداشت الله متعال و محبت او باشد.
نمازهاى مستحب دائمى كه قبل از نمازهاى واجب و بعد از آنها خوانده مى شوند.
سخن نمازگزار "ربَّنا ولَكَ الحَمْدُ" در هنگام ایستادن بعد از رکوع مى باشد.
نوشيدن هرگونه مست كننده اى، چه مايع باشد يا جامد، كم باشد يا زياد.
هر آنچه كه صاحب شرع ترک آن را به صورت قطعى درخواست نموده است.
اوقاتى كه شريعت آنها را براى ادايى نمازها تعيين كرده است.
اطاعت كردن از والدين و نيكى كردن به آنان، با سخن و فعل، در حال حيات، و بعد از وفات آنان.
درودى است كه مسلمان در هنگام ملاقات با برادر مسلمانش و در هنگام جدايى از او به زبان مى آورد.
هر مالى یا حقّى که شخص پس از مرگش به جا می گذارد.
رفع مبطلات، نجاست ها و از آنچه كه مانع (صحت) نماز است.
طلب كردن عبد از پروردگارش براى مغفرت گناهان و پيشگيرى از عواقب آنها است.
جهتى كه مسلمانان به سمت آن نماز مى خوانند.
مكانى در زمين است كه مرده در آن دفن مى شود.
شستن عموم بدن مرده با آب به روشى مشروع.
نام جنى كافر خلق شده از آتش است.
حكم مرتد دادن بر عليه مسلمانى مى باشد.
صدقه اى است از غذا كه در پايان روزه ماه رمضان واجب مى شود.
كلام و اعمالى است كه با تكبير شروع مى شود و با سلام دادن پايان مى پزيرد.
بخشيدن جزئى مشخص شده از طلا و نقره يا هر آنچه كه از آنها برداشت مى شود، يا هر آنچه كه جاى آنها را مى گيرد، اگر به حد نصاب رسيده باشد، و يک سال از وجود آن در دست صاحبش گذشته باشد.
رفتن بر سر قبر مسلمانان به قصد دعا براى آنان، و عبرت آموختن از حال آنان، و يادآورى آخرت است.
روز دهم از شهر محرم است.
همراهى كردن مرده و حمل آن براى مكان نماز خواندن بر روى آن، و خاكسپارى آن است.
افزايش مشروطى است كه بدونه باز پرداخت در مقابل افزايش مدت بدهكارى پس از سر آمدن وقت ادايى آن است، و همچنين افزايش يا تأخير در فروش چيزهاى مخصوصى در مقابل جنس خودش به صورت فورى است.
معامله هاى ممنوع شده در شريعت است.
آنچه كه انجام آن براى مُحرم به سبب بستن احرام در حج يا عمره حرام مى گردد.
دو ركعت نماز است كه در روز عيد فطر، و عيد قربان به روشى مخصوص خوانده مى شوند.
استعمال کردن آب پاكيزه در اعضای مخصوص، به روشی مخصوص به قصد تعبد است.
دعا كردن براى مرده، و نماز بر روى آن به روشى مخصوص است.
آنچه كه بيشتر از نمازهاى فرض مشروعيت دارند.
خودارى كردن از ساير مبطلات روزه از هنگام طلوع فجر تا غروب آفتاب به همراه نيت است.
هر آنچه كه انسان باور استوارى به آن داشته باشد، بطوريكه به آن دل بسته، و آن را مذهب خويش قرار داده باشد.
حمايت كردن و دفاع كردن از كسى كه امور او در حق و باطل برايت مهم باشد، و اين براى پيروزى قبيله يا ايل و تبار يا رنگ يا غيره باشد.
خبردادن از چيزى بر خلاف واقع، چه عمدى باشد يا خطا.
تبادل مال با مالى ديگر بقصد تمليک و تملک است.
آلات و ابزار لهو و شادی مانند مزمار و شبیه آن.
معانى و حكمت هاى برگرفته از عموم، خصوص و شموليت شريعت (اسلامى) براى دستيابى به مصالح بندگان هستند.
ضد اسلام يا مسلمان شدن به سخنى يا عملى يا اعتقادى يا شكى يا ترک چيزى كه مرتكب آن را از اسلام خارج مى كند.
حمايت انسان از خونش و مالش و ناموسش مى باشد.
ريختن خون حيوان بر اساس وصف مخصوصى مى باشد.
برداشتن مالى بصورت نهانى كه به حد نصاب رسيده، و در مكانى محكم و استوار كه عادتاً مال در آن حفظ مى شود.
طلب شارع مبنی بر ترک فعلی به صورت قطعی.
عبادت و بندگی الله متعال با خم نمودن سر و پشت به شیوه ای مخصوص در نماز مى باشد.
پوشاندن هر آنچه كه از جسم انسان آشکار بودن آنها زشت و قبیح است و انسان از کشف آن شرم می کند مانند شرمگاه و موارد مشابه آن.
دوتا سجده هستند كه نمازگزار براى جبران خلل به وجود آمده اى در نماز آنها را اداء مى كند كه بسبب شک و فراموشى و امثال آنها مى باشد.
سكون اعضاى بدن و استقرار آنها در مدتى از زمان، تا اينكه هر عضوى در مكان خود براى همه ى اركان فعلى نماز قرار گيردند.
همه آنچه كه از اعضاى بدن لازم است پوشانده شود و از آشكار شدن آن شرم و حيا مى شود، مانند: شرمگاه و نشیمنگاه.
مكان مخصوصى است كه دائماً در آن نمازها برگزار مى گردد.
راه و روشى كه رسول الله - صلی الله علیه وسلم - و صحابه كرام - رضوان الله علیهم - در ابعاد اعتقادی، قولی و عملی امور دین بوده اند.
دويست و پنجاه و پنجمين آيه ى سوره ی بقره در قرآن کریم است.
انحراف و مايل شدن از حق بقصد يا بغير قصد مى باشد.
آنچه كه انسان از دستورات امر شده و ترک منهيات به قصد پيروى كردن انجام مى دهد، چه اين كار دستور داده شده يا نهى شده قول يا عمل يا اعتقاد باشد.
غریزه ای که الله متعال به وسیله ی آن انسان را از سایر حیوانات متمایز نموده، و با نبود آن تکلیفی نخواهد بود.
زيارت مسجدالحرام در مكه مكرمه در هر روزى از روزهاى سال براى اداى مناسكى خاص در آن مى باشد.
اينكه شخص مكلفى نمازهاى واجب را عمداً يا از روى فراموش كردن يا تنبلى كردن ترک كند تا اينكه از وقت شرعى تعيين شده آن خارج شود.
شهادت دروغين عمدى، تا به وسيله ى آن به باطل دسترسى پيدا كرد.
راه آشكارى در دين از اعتقادات، احكام و آداب است.
آميزش با زنى در شرمگاهش بغير از شوهرش يا با كنيزى كه مالک آن نيست يا با كنيزى كه اشتباهى مالک آن باشد.
بكار بردن آنچه كه در توان عالم است، براى يافتن حكم شرعى در فروع فقهى از دليل هاى آن مى باشد.
هر آنچه كه شريعت به فعل آن يا ترک آن، اجازه داده است.