ستايش الله متعال از پيامبر - صلى الله عليه و سلم - در عالَم عالى مرتبه در نزد ملائكه هاى مُقرَّب خويش است.
هر سخنی که شامل بزرگداشت الله متعال و محبت او باشد.
لفظى است كه بعد از پايان قرائت سوره فاتحه و قبل از دعاى آن گفته مى شود، و معناى آن: اللهى قبول كن.
اطاعت كردن از والدين و نيكى كردن به آنان، با سخن و فعل، در حال حيات، و بعد از وفات آنان.
طلب كردن عبد از پروردگارش براى مغفرت گناهان و پيشگيرى از عواقب آنها است.
نام جنى كافر خلق شده از آتش است.
عزيمت قلبى براى انجام كارى به قصد نزديک شدن به الله متعال است.
اینکه از فرزند اذیت و آزاری به پدر و مادر یا یکی از آنها برسد که در عرف کار اندکی به حساب نیاید.
خبردادن از چيزى بر خلاف واقع، چه عمدى باشد يا خطا.
ياد كردن غيابى آنچه كه از عيب ها و امثال آن در برادرش وجود دارند و آن را ناپسند مى داند.
عبارت است از اینکه انسان بین خود و عذاب الله متعال و خشم او با انجام اوامر و دوری از نواهی مانعى ایجاد کند.
دويست و پنجاه و پنجمين آيه ى سوره ی بقره در قرآن کریم است.
انحراف و مايل شدن از حق بقصد يا بغير قصد مى باشد.
مايل بودن نفس به آنچه كه برايش لذت بخش است يا آن را مشاهده مى كند.
ترک كردن گناه، پشيمان بودن از انجام آن، تصميم قطعى بر عدم بازگشت به آن و جبران آنچه كه از اعمال مى توان آن را دوباره انجام داد.
منزه كردن الله متعال از هرگونه نقصى، و اثبات كردن كمال مطلق براى اوست.
شهادت دروغين عمدى، تا به وسيله ى آن به باطل دسترسى پيدا كرد.
عملى كه بر خلاف حق، چه در قول يا فعل يا اعتقاد باشد.
اراده ی كسى كه عبادتش متوجه غیر الله باشد، مانند: کسی که عمل انجام مى دهد تا مردم او را در این حالت ببینند و ستایشش کنند.
كوشش كردن براى آموختن دين اسلام و احكام آنست كه از سوى الله متعال و پيامبرشان - صلى الله عليه و سلم - و در منابع صحيح آمده است.
نيكى كردن با خويشاوندان و رساندن خير برايشان و دفع شر از آنان است.