مساوى كردن مخلوقى با الله متعال در آنچه كه جزء ويژگى هاى الله متعال است.
حكم مرتد دادن بر عليه مسلمانى مى باشد.
حمايت كردن و دفاع كردن از كسى كه امور او در حق و باطل برايت مهم باشد، و اين براى پيروزى قبيله يا ايل و تبار يا رنگ يا غيره باشد.
ضد اسلام يا مسلمان شدن به سخنى يا عملى يا اعتقادى يا شكى يا ترک چيزى كه مرتكب آن را از اسلام خارج مى كند.
آنچه كه از تقویت ایمان بسبب انجام طاعات و انواع عبادات براى مؤمن حاصل مى شود، و آنچه كه از ضعیف شدن ایمانش با ارتکاب گناهان و محرمات حاصل مى شود.
اولين خلفای چهارگانه که بعد از درگذشت رسول الله - صلی الله علیه و سلم - رهبرى مسلمانان را بر عهده گرفتند، و آنان: ابوبکر صدیق، عمر بن خطاب، عثمان بن عفان و علی بن ابی طالب - رضی الله عنهم - و پنجمین نفر آنها حسن بن علی - رضی الله عنه - می باشد.
افسون، گره و تعویذهایی است که ساحر به وسیله ی آنها شیاطین را به خدمت می گیرند تا به وسيله ى آنها زیانی به بدن یا عقل یا اراده يا غيره ى فرد سحر شده وارد كنند.
هر آنچه كه شریعت از آن نهی کرده، و وسیله اى براى رسيدن به شرک است، و در نصوص شرک نامیده شده و به حد شرک اکبر نمی رسد.
اهل ايمان و تقوى هستند كسانى كه الله متعال را در همه ى امور خويش مراقب مى دانند، و از دستورات او پيروى كرده و از نواهى او بخاطر عذاب الله و خشم او، و اميد به رضايت و بهشت او اجتناب مى كنند.
انحراف و مايل شدن از حق بقصد يا بغير قصد مى باشد.
تجاوز كردن از حد اعتقادى باشد يا عملى که شریعت در اندازه يا وصف بدان اجازه داده است.
اسلام و توحید است.
نوآورى روشى در دين و به وجود آوردن آن كه مقصود از انجام آن مبالغه كردن در عبادت الله متعال مى باشد.
عملى كه بر خلاف حق، چه در قول يا فعل يا اعتقاد باشد.
تسلیم شدن در برابر الله با توحید، فرمانبردارى از او با طاعت و برائت از شرک و اهل آن است.
تصديق قطعى كه لازمه ى آن قبول و فرمانبردارى است، و عبارتست از: بر زبان آوردن، اعتقاد به قلب، و اعمال بدنى است كه با طاعت افزايش مى يابد و با معصيت كاهش مى يابد.
هر چيزى که در دین پديد آورده شود، و برای آن دلیلی در شریعت از اعتقادات و عبادات نباشد.
اراده ی كسى كه عبادتش متوجه غیر الله باشد، مانند: کسی که عمل انجام مى دهد تا مردم او را در این حالت ببینند و ستایشش کنند.
منصرف كردن محبتى كه لازمه ى آن بزرگذاشت، تعظيم، فرمانبردارى و طاعت غير الله عزّوجل باشد.
اطاعت كردن بنده از غير الله متعال در تغيير احكام و تبديل آنها از حلال كردن حرام يا حرام كردن حلال است.
هر گناه و معصيتى که برای آن حدی در دنیا یا هشدارى در آخرت داشته باشد یا لعنت یا خشم و غضب یا نفی ایمان به دنبال داشته باشد.