أَخْلاقٌ

English Morals
Français Les Caractères / Les Comportements.
Español Al Ajlaq (carácter, conducta, moral y ética)
Indonesia Akhlak
Bosanski Ahlak - Karakterne osobine/ćudi
Русский Ахляк - нрав, характер, натура

صِفَةٌ ثَابِتَةٌ في النَّفْسِ تَصْدُرُ عَنْها أَفْعالٌ وأَقْوالٌ قابِلَةٌ لِلْمَدْحِ أو الذَّمِ.

English An established trait in humans from which praiseworthy or blameworthy words and deeds emanate.
Français Qualité établie chez une personne dont émanent des actes et des paroles qui entrainent la louange ou le blâme.
Español Característica propia y fija de la persona que tiene relación con lo que hace y dice, y su comportamiento, que puede ser elogiable o deplorable.
Indonesia Sifat dalam jiwa yang melahirkan berbagai perbuatan dan perkataan yang mungkin dipuji atau dicela.
Bosanski Svojstvo koje je stabilno u duši, na osnovu kojeg proizlaze i do izražaja dolaze postupci koji su za pohvalu ili kuđenje.
Русский Постоянное качество в человеке, являющееся причиной поступков и высказываний, достойных похвалы или порицания.

الأَخْلاقُ: صِفَةٌ أو حالَةٌ مُتَمَكِّنَةٌ في النَّفْسِ تَبْعَثُ على عَمَلٍ يُناسِبُها مِن خَيْرٍ أو شَرٍّ، وهذه الحالَةُ التي في النَّفْسِ مِنْها ما يكون فطريًّا مِن أَصْلِ المِزاجِ، كالإِنْسانِ الذي يغْضَبُ لِأَدْنَى شَيْءٍ، ومنها ما يكون مُسْتفادًا بِالعادَةِ والتَّدَرُّبِ حتى يَصِيرَ خُلُقًا لِصاحِبِهِ. وتَنْقَسِمُ الأَخْلاقُ إلى قِسْمَيْنِ: 1- الأَخْلاقُ المَذْمُومَةُ السَّيِّئَةُ عَقْلًا وشَرْعًا، كالتَّكَبُّرِ والحَسَدِ. 2- الأَخْلاقُ المَحْمودَةُ الفاضِلَةُ عَقْلًا وشَرْعًا، كَالكَرَمِ والصَّبْرِ، وتُسَمَّى مَحاسِنُ الأَخْلاقِ، وحُسْنُ الخُلُقِ: هو الامْتِثالُ بِأَخْلاقِ الشَّرِيعَةِ، والتَّأَدُّبُ بِالآدابِ الشَّرْعِيَّةِ الصَّادِرَةِ عن الأَحْكامِ القُرْآنِيَّةِ والتَّعالِيمِ النَّبَوِيَّةِ.

English "Akhlāq" (morals) refers to the prevailing characteristic and state of the soul that motivates one to do acts corresponding to these morals either good or evil deeds. If the characteristic is temporary or associated with affectation and hardship, then it will not be called a moral. For instance, someone who spends in charity once or twice is not called generous and open-handed. Also, the one who spends with hesitation and reluctance is not called generous. These traits may be part of the original mood, like the one who has a bad temper and gets angry for a slightest reason. They may also be acquired through practice until they become a constant moral of the person. Excluded from morals are basic instincts that exist equally in all people, and which entail neither praise nor dispraise, such as eating when hungry. This is an instinct not a moral. "Akhlāq" is of two types: 1. Blameworthy Morals: which are dispraised and evil according to human reason and religion, such as arrogance and envy. 2. Praiseworthy Morals: which are praised and excellent according to human reason and religion, like generosity and patience. These are called “mahāsin al-akhlāq” or the most beautiful morals. Having good morals means complying with Islamic ethics and following Islamic etiquette as instructed by the Qur’anic rulings and prophetic teachings.
Français Les caractères sont une manière d’être et un état ancré chez une personne et qui l’incite à œuvrer en fonction des situations adéquates qui se présentent à lui, en bien ou en mal. Si la manière d’être va à l’encontre ou s’exprime avec surcharge et difficulté, alors cela ne s’appelle un caractère ou un comportement. Par exemple : quiconque dépenserait de ses biens une fois ou deux, on ne dirait pas de lui qu’il est généreux et prodigue. De même, quiconque dépenserait de ses biens en étant réticent et hésitant, celui-là non plus ne serait pas appelé généreux. Cet état intérieur de la personne peut être soit inné, issu d’un tempérament naturel, comme une personne qui se mettrait en colère pour la moindre chose ; soit cela peut être acquis par l’habitude et le travail sur soi jusqu’à devenir un caractère, un comportement de la personne. Les dispositions naturelles et les instincts personnels ne font pas partie des caractères et des comportements. En effet, chaque personne en possède et part sur un pied d’égalité. Par conséquent, aucune louange ni blâme ne découle de ces choses-là. Par exemple : manger lorsqu’on a faim est un instinct naturel et une caractéristique propre à chaque être, cela n’est donc pas un caractère ou un comportement. En fait, les caractères et les comportements se divisent en deux :1- Les caractères blâmables et déplorables tant par la raison que par la législation, comme : l’orgueil, l’envie, etc.2- Les caractères louables et méritoires tant par la raison que par la législation, comme : la générosité, la patience, etc. On les appelle : les caractères vertueux, le bon comportement, etc. Ils correspondent au fait de se parer des caractères de la charia, de s’éduquer avec l’éducation légiférée qui émane des jugements coraniques et des enseignements prophétiques.En Islam, les caractères et les comportements se distinguent à travers de nombreuses caractéristiques et qualités, notamment :1- La fermeté et la régularité : Les caractères et les comportements en Islam ne sont pas une simple commodité dont on pourrait se passer, mais ce sont plutôt des résolutions et des fondations qui ne changent pas. Par exemple : la véracité est toujours louée et digne d’éloge en tout temps et en tout lieu. 2- La dévotion : Ce mot est le nom d’action du verbe : être dévoué [corps et âme]. L’origine et le principe des caractères et des comportements provient du Livre d’Allah (Gloire sur Lui) et de la Tradition de Son Messager (sur lui la paix et le salut).3- La globalité et la généralité : Les caractères et les comportements en Islam sont globaux et couvrent l’ensemble des pans de la vie et des relations, que cela concerne la relation individuelle entre chaque individu ou entre les groupes ou encore avec son Seigneur.4- La conformité avec la disposition naturelle : Les caractères et les comportements sont venus pour être en adéquation avec la disposition naturelle et saine de l’homme qui convainc la raison humaine. Par exemple : la calomnie et la médisance font partie des mauvais caractères et des vils comportements. Allah a comparé celui qui s’adonne à cela à quelqu’un qui mangerait la chair morte d’un homme. Ceci est une chose dégoutante et répugnée pour toute personne normalement constituée.5- La complémentarité entre l’aspect apparent et le for intérieur : l’Islam ne s’est pas seulement contenté de se préoccuper des œuvres apparentes de l’homme, il a aussi mis l’accent sur les intentions et les objectifs en réformant le for intérieur de chaque individu.6- L’amélioration et la réforme des caractères et des comportements en tout temps et en tout lieu : Cela, en raison de la perfection de ces caractères et de la facilité par lesquelles on s’y conforme. L’Islam est à la fois un dogme et une adoration, un comportement et une légifération.7- La corrélation et le rapport entre les caractères et les comportements avec le dogme et la croyance. Les caractères et les comportements sont le fruit d’une véritable croyance. Lorsque le musulman enracine la foi en Allah dans son cœur, alors les traces de cet enracinement apparaissent dans son attitude et ses agissements.
Español Al Ajlaq es una característica y condición propia del ser que motiva a la realización de obras buenas y/o malas. Si dicho atributo es pasajero, impuesto, complicado y difícil para la persona, entonces ya no se cuenta como parte del Ajlaq. Por ejemplo, cuando alguien da limosna una o dos veces nada más, en tal caso, no se le puede calificar como una persona generosa y caritativa, al igual que quien lo hace a regañadientes. En cuanto a la condición, el carácter y el temperamento de la persona, hay algunas que hacen parte de la propia naturaleza de cada quien, como aquella que se enoja por los asuntos más insignificantes. Así mismo, existen conductas que se adquieren por costumbre o hasta entrenamiento, en tal caso, al ser asumidas como practicas comunes, se convierten en Ajlaq. Igualmente tenemos que los instintos, como el saciar el hambre, no hacen parte del Ajlaq. Al Ajlaq se divide en dos partes: 1- Ajlaq condenables, que son todas las características y comportamiento rechazadas por la razón y la religión como la soberbia y la envidia. 2- Ajlaq elogiables, son aquellas que son aceptadas por la razón y la religión como la generosidad y la paciencia. Esta clase se le conoce como Mahasen Al Ajalaq (los buenos modales y conductas). El buen comportamiento en términos generales es apegarse al cumplimiento de las conductas y la moral dictada por la Shari'ah. Al Ajlaq en el Islam se distinguen por: 1- Inmutabilidad, porque además de no cambiar, son vigentes y aplicables en toda época. 2- Infalibilidad, pues procede de las enseñanzas del Corán y la Sunnah. 3- Universalidad, pues contempla todos los aspectos de la vida y la existencia, y las relaciones entre las personas, desde el individuo hasta la sociedad, incluso, la relación de la persona con su Creador. 4- Son adecuadas a la naturaleza humana y su entendimiento. 5- Integralidad entre lo que se hace en público y en privado, y entre la intención el objetivo y el beneficio. 6- La relación intrínseca entre la fe, la creencia y Al Ajlaq. Un musulmán en cuyo corazón está presente una creencia correcta en Al-lah, va a demostrar dicha fe con su conducta y actuar.
Indonesia Akhlak adalah sifat atau keadaan yang bersemayam dalam jiwa, mendorong orang untuk melakukan perbuatan yang sesuai dengannya, berupa kebaikan ataupun keburukan. Keadaan yang ada dalam jiwa ini ada yang merupakan tabiat dari sifat bawaan, seperti orang yang cepat marah hanya karena hal sepele, dan ada yang diperoleh dari kebiasaan dan latihan hingga menjadi perangai bagi pemiliknya. Akhlak terbagi dua bagian: 1. Akhlak tercela yang buruk secara akal dan syariat, seperti kesombongan dan kedengkian. 2. Akhlak terpuji dan utama secara akal dan syariat, seperti kedermawanan dan kesabaran. Juga dinamakan akhlak baik. Akhlak baik ialah melaksanakan akhlak syariat dan beradab dengan adab syariat yang bersumber dari hukum-hukum Alquran dan ajaran-ajaran Nabi.
Bosanski El-Ahlak predstavlja stabilno svojstvo u duši čovjeka koje ga podstiče da čini ono što odgovara tom svojstvu, bilo da je dobro ili zlo. Takvo stanje može biti prirodno, urođeno, kao npr. kada se neko srdi i za najmanju sitnicu, a može biti stečeno i uvježbano tako da postane osobina onoga ko je posjeduje. Ahlak se dijeli na dvije vrste: 1. pokuđen i loš, po pravilima razuma i po šerijatu, poput oholosti i zavisti; 2. pohvalan, po pravilima razuma i po šerijatu, poput plemenitosti, strpljivosti. Ovo se naziva vrlinama, lijepim karakternim osobinama. Lijepo ponašanje je provođenje pravila koje je šerijat odredio, postupanje po šerijatskim normama, proizašlim iz kur'anko-hadiskih uputa.

الأَخْلاقُ: جَمْعُ خُلُقٍ، وهو: الطَّبْعُ والسَّجِيَّةُ، أو ما فُطِرَ عليه الشَّخْصُ مِن صِفاتٍ دون إِرادَةٍ مِنْهُ، سَواءً كان حَسَنًا أو سَيِّئًا، يُقال: أَخْلَقَ الرَّجُلُ، وتَخَلَّقَ: إذا صارَ ذا أَخْلاقٍ، ويأتي الخُلُقُ بِمعنى الدِّينِ والأَدَبِ.

English "Akhlāq" (sing. khuluq): nature, disposition, or inherent qualities either good or bad. Other meanings: religion, decency.
Français Pluriel du mot : caractère (« Khuluq ») qui désigne la nature et le naturel d’une personne. C’est ce sur quoi la personne a été créée dans sa disposition naturelle au niveau de ses caractéristiques et qualités [innées] sans volonté de sa part. Le mot (« Khuluq ») signifie parfois : la religion (« Ad-Dîn »). L’origine du mot (« Khuluq ») vient du mot : création, qui signifie : la détermination, la formation, la constitution, etc. Parfois, le mot : (« Khuluq »), revêt d’autres significations, notamment : la morale, l’esprit chevaleresque, la nature innée, l’instinct, l’habitude, etc.
Español Plural de Juluq, es el carácter, el temperamento, las características innatas de una persona. Al Juluq se usa también con el significado de Din (religión). En su origen, esta palabra procede de Al Jalq que es la planeación, la formación y la creación. Además, tiene otros significados como el buen comportamiento, la educación, la naturaleza, el instinto y la costumbre.
Indonesia Al-Akhlāq ialah bentuk jamak dari "khuluq" -dengan menḍamahkan kha- ialah tabiat dan perangai, atau sifat-sifat yang menjadi tabiat seseorang tanpa keinginannya, baik ataupun buruk. Dikatakan, "Akhlaqa ar-rajulu wa takhallaqa" apabila dia menjadi memiliki akhlak. Khuluq juga berarti agama dan adab.
Bosanski Ahlak je množina od riječi "huluk": priroda, osobina, osobine koje čovjek posjeduje - ne svojom voljom, bilo da su lijepe ili ružne. Kaže se: ahleka-r-redžulu, tehalleka: čovjek je postao ahlakli, poprimio je određene osobine. Huluk može značiti vjeru i edeb (bonton).
Русский аль-Ахляяк: мн. ч. от хулюк – «нрав», «природа», или «врождённые черты характера человека», которыми он обладает без какого-либо желания на то с его стороны, вне зависимости от того хороший он или плохой. Фраза "ахляка ар-раджуль и тахалляка" означают «стал обладать каким-то нравом, характером». Также аль-хулюк может использоваться в значении «религия» и «правила приличия».

يَرِدُ مُصْطلَح (أَخْلاق) في الفقه في مواطِنَ، مِنها: كتاب الصَّلاةِ، باب: سُنَن الصَّلاةِ عند الكَلامِ عن دُعاءِ الاسْتِفْتاحِ ومَعْناهُ، وكتاب البُيوعِ، باب: شُرُوط البَيْعِ وما يُسْتَحَبُّ فِيهِ، وكتاب النِّكاحِ، باب: شُرُوط النِّكاحِ، وباب: عِشْرَة النِّساءِ، وفي كِتاب الأَطْعِمَةِ، باب: آداب الطَّعامِ، وغَيْر ذلك مِن الأبواب.

الأَخْلاقُ: جَمْعُ خُلُقٍ، وهو: الطَّبْعُ والسَّجِيَّةُ، وهو ما فُطِرَ عليه الشَّخْصُ مِن صِفاتٍ دون إِرادَةٍ مِنْهُ، سَواءً كان حَسَنًا أو سَيِّئًا، يُقال: أَخْلَقَ الرَّجُلُ، وتَخَلَّقَ، وخَلُقَ: إذا صارَ ذا أَخْلاقٍ، ويأتي الخُلُقُ بِمعنى الدِّينِ، يُقال: فُلانٌ صاحِبُ خُلُقٍ، أيْ: صاحِبُ دِينٍ، وأَصْلُ الكَلِمَةِ مِن الخَلْقِ، وهو: التَّقْدِيرُ والتَّكْوِينُ والإِنْشاءُ، ومنه سُمِّيَت الطِّباعُ والسَّجايا ونَحْوُها أَخْلاقًا؛ لأنَّ صاحِبَها يَنْشَأُ ويُقَدَّرُ علَيْها؛ فَتَصِيرُ لَهُ كَالخِلْقَةِ، ومِن معانِيه أيضًا: الأَدَبُ والمُرُوءَةُ والطَّبِيعَةُ والغَرِيزَةُ والعادَةُ.

خلق

مقاييس اللغة : (2/214) - لسان العرب : (4/194) - تاج العروس : (25/254) - التعريفات للجرجاني : (ص 105) - التوقيف على مهمات التعاريف : (ص 159) - تهذيب الأخلاق وتطهير الأعراق : (ص 41) - التعريفات للجرجاني : (ص 101) - إحياء علوم الدين : (2/158) - تهذيب الأخلاق وتطهير الأعراق : (ص 41) - المفردات في غريب القرآن : (ص 297) -